Kamis, 10 Januari 2013


0

Perempuan Menumbuk Padi
Blek-blok, blek-blok!
Berjam-jam menumbuk padi,
Ia menyanyi sedikit-sedikit,
Supaya kuat menumbuk padi,
M.R. Dajoh

Ada Tilgram Tiba Senja
Kapuk randu, kapuk randu
Selembut tudung cendawan
Kuncup-kuncup di hatiku
Pada mengembang bermekaran
W.S. Rendra

Gubahan
Beta bertanam bunga cempaka
Di tangah halaman tanah pusaka
Supaya selamanya, segenap seketika
Harum berbau, semerbak belaka
Muh. Yamin

Dibawa Gelombang
Alun membawa bidukku perlahan
Dalam kesunyian malam waktu
Tidak berpawang tidak berkawan
Entah ke mana aku tak tahu

Jauh di atas bintang kemilau
Seperti sudah berabad-abad
Dengan damai mereka meninjau
Kehidupan bumi yang kecil amat

Aku bernyanyi dengan suara
Seperti bisikan angin di daun
Suaraku hilang dalam udara
Dalam laut yang beralun-alun

Alun membawa bidukku perlahan
Dalam kesunyian malam waktu
Tidak berpawang tidak berkawan
Entah kemana aku tak tahu
Sanusi Pane

Duka
Duka adalah engkau
Saudaraku yang menderita
Ketika tubuhmu yang kering hitam
Terbujur dengan perut lapar
Di emper Cina
Duka adalah engkau
Saudaraku yang bermata senja
Tatkala kakimu yang menyeret harapan
Gemetar habis tenaga
Di kaki lima
S.K. Insankamil

Puteri Gunung Naga
Putri manis di daerah asing
Udara berbau tembaga
dan dia awan putih
Berkuasa ular naga
Bermata bengis
Subagio Sastro Wardoyo

AKU
Kalau sampai waktuku
Ku mau tak seorangkan merayu
Tidak juga kau
Tak perlu sedu sedan itu

Aku ini binatang jalang
Dari kumpulannya terbuang
Biar peluru menembus kulitku
Aku tetap meradang menerjang

Luka dan bisa kubawa berlari
Berlari
Hingga hilang pedih perih
Aku akan lebih tidak peduli
Aku mau hidup seribu tahun lagi
Chairil Anwar

0

RON GARING
Wengi sansaya atis
nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan
kang digawa dening angin

prasasat tan kendhat
anggonku kulak warta adol prungu
ananging isih mamring

aku wis pingin cecaketan
obormu kang makantar-kantar
madhangi jangkah lan jagatku

ana ngendi papanmu
lelana tapa brata
tanpa pawarta tanpa swara

aku kadya ron garing
kumleyang kabur kanginan
ing jagat peteng lelimengan

krasa luwih abot
anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep
mlakuku ora mantep

kagubet ribet lan ruwet
adoh saka cahyamu
pendhut ing sakindering pandulu

panjenengan
guruku, sihku, oborku
kancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.
Budhi setyawan
Sepining sepi 
sepi ning sepi ora sepi
amerga isih ana swara dhag dhig dhug
jantung kang tansah mung sapuluk
embuh kapan bakal dumadi sepi
ing dina iki
aku arep nyepi
amerga urip pancen ora sepi
nanging ora ana alane
aku lan kowe sinau nyepi
sadurunge dumadi sepi
murih ketemu Gusti
Sastradipati 16 maret 2010

Aluamah
wis kebacut dadi mungsuhe setan
manungsa urip tansah diemong dening nepsu
sing tansah apus-apusan
putih dadi katon biru
mula aja gampang kapusan
marang wernaning mega
asale putih banjur dadi klawu
donya melu peteng
ati uga isa dadi peteng
kaya gua katutup watu
aku arep siau maca
sajroning peteng
senajan bisa bingung
ning petengan
murih katresnan-Mu
Sastradipati 16 maret 2010